Freek Nienhuis
Beeldend kunstenaar
Freek tekent, schildert, werkt met hout en glas, maakt beeldjes en sieraden en ziet overal mogelijkheden. Alles heeft hij zichzelf aangeleerd; met een mooi woord: autodidact. Is hij dan ook een kunstenaar? Dat mag de kijker zelf bepalen, vindt Freek. Moet hij toch een naam geven, dan noemt hij zichzelf ‘beeldend kunstenaar’. Bij bijna alles wat hij doet gebruikt hij verf. Iets wegdoen? Lastig, want je kunt er altijd nog iets nieuws van maken. Toch?
Freek Nienhuis (66 jaar)
“Al mijn hele leven woon ik in Borculo. Ik ben opgegroeid in een gezin met twee broers waarin creativiteit altijd aanwezig was. Als je zei: ‘Dat kan ik niet’, kreeg je steevast te horen: ‘Kan niet ligt op het kerkhof en wil niet ligt ernaast’. Zo leerden we al vroeg alles zelf te proberen en te ontdekken. Daar word je niet slechter van. Integendeel: met die instelling heb ik al mijn vaardigheden eigen gemaakt.
Door omstandigheden kreeg ik al vroeg met zorg en het zorgen voor anderen te maken. Daardoor raakte mijn creativiteit op de achtergrond, al bleef die altijd sluimeren in mijn hoofd. Ideeën had ik genoeg, maar daar bleef het vaak bij. Af en toe deed men een beroep op mij, voor straatversiering of een persoonlijke wens, maar ruimte voor mijn eigen ideeën was er niet.
Met mijn twee dochters heb ik altijd veel geknutseld; met mijn jongste doe ik dat nog steeds. Mijn oudste woont al lange tijd zelfstandig, mijn jongste sinds een jaar met 24-uurszorg in een zorginstelling. Hoewel ik nog steeds veel tijd met haar doorbreng, is er sindsdien ook ruimte gekomen voor mijn eigen creatieve ideeën.
Mijn stijl? Die weet ik nog niet. Ik ben zoekende en wil graag meer uitproberen. Toch denk ik dat schilderen uiteindelijk mijn grootste passie zal zijn. De kunst is dat te ontdekken – net zoals het leven een grote Kunst is!”
